Van Rheeden: 'Met porselein kan ik de beelden maken die ik wil.' Door Jan van Velzen In: Maasstad Jrg. 68, nr. 41 (9 oktober 2002). KRALINGEN - "Je komt het niet iedere dag tegen", zegt keramiste Beatrijs van Rheeden over haar werk dat tot 3 november te zien is bij Galerie Maas (Kortekade 14-16). Ze maakt sculpturen in porselein en weet: "Het zal niet iedereen aanspreken, maar het is mooi werk, het is bijzonder werk, met een breekbare uitstraling." Op de expositie is recent werk te zien van deze Rotterdamse kunstenares die al meer dan tien jaar regelmatig exposeert. Op de expositie bij Galerie Maas zijn alleen sculpturen te zien en dus geen gebruiksvoorwerpen. Dat op zich is al bijzonder bij een kunstenares die met porselein werkt. De sculpturen die Van Rheeden maakt worden met de hand opgebouwd. Wat het werk extra bijzonder maakt, is de manier waarop het gemaakt is. Op zich is dat een erg technisch verhaal, maar door de manier waarop van Rheeden werkt, ontstaan rafelige randen. Ze knijpt het porselein er ook dun op. Porselein heeft al de neiging iets doorzichtigs uit te stralen, maar door haar manier van werken, neemt de illusie van doorzichtigheid alleen maar toe. Daardoor krijgen haar sculpturen ook de gewenste breekbare uitstraling, de techniek van het maken is verbonden aan het uiterlijk. De vormen die Van Rheeden maakt zijn uniek: "Het is een hele persoonlijke uiting van wie ik ben. Het is een uiting van mijn innerlijke leven. Wat mij boeit zijn de structuren met schotjes en cirkels, tegenover het rafelige dat vaag is." Haar werk heeft een ordelijke structuur. Wel is het zo dat sculpturen al doende ontstaan. "Ik werk heel intuitief", zegt ze. Ze werkt nog niet zo heel lang met porselein. Mensen die haar oudere werk kennen, weten dat ze begon met elementen die konden worden gestapeld. Zo'n jaar of tien geleden was ze veel met vorm bezig. Naar aanleiding van een bezoek aan Indonesië maakte ze veel gebruik van vormen van tempels in dat land, dus werkte ze veel met trappen en cirkels. Op een bepaalde manier was dat een soort vormen onderzoek. Pas later ontdekte ze de aantrekkelijkheid van porselein. Van Rheeden: " Dat is heel anders dan klei, want porselein is veel fijner dan klei, het zit tussen glas en klei in. Hiermee kan ik de beelden maken die ik wil." Ze beweert dat ze nog steeds zoekende is en benadrukt: "Ik wil een beeld neerzetten dat voor mijzelf klopt en dan is het mooi meegenomen als andere mensen het ook mooi vinden." Van Rheeden kan moeilijk in woorden uitleggen wat precies het persoonlijke is dat ze wil overdragen, wellicht iets van kwetsbaarheid, maar er is meer.Ze werkt intuitief en vindt het opvallend dat ze op het moment dat ze een beeld maakt wel weet dat het klopt, maar vaak later pas kan duiden waarom het beeld klopt. Ze merkt op voor een beeldend vak te hebben gekozen, omdat het bepaald niet makkelijk in woorden is te vatten wat ze wil overbrengen. In haar recente werk is meer kleur terug te vinden: "Ik durf meer", zegt ze, "dat nieuwe werk heeft meer een uitstraling van hier sta ik", maar veel kleur gebruikt van Rheeden nog steeds niet. Van sommige nieuwe stukken zegt ze dat ze een wat kreukeliger uiterlijk hebben, het lijkt allemaal wat rommeliger. Ze heeft het gevoel te kijken hoever ze kan gaan in de tegenstelling tussen de ordelijke basisstructuur en het rafelige uiterlijk. Verder zijn op deze expositie voor het eerst werken van haar te zien die in de ruimte hangen. Ze denkt dat het overdreven is om al te spreken van installaties, eerder van een stapje in de richting van installaties, maar het gaat bij de hangende stukken altijd wel om twee stukken die een relatie met elkaar aangaan. Van Rheeden maakt ook wel eens grote dingen, zo heeft ze de afgelopen jaren een aantal tuinbankjes gemaakt op bestelling, waarbij ze het van belang vond dat de bankjes er als werkstuk goed uitzien en tegelijkertijd ook lekker zijn om op te zitten. Ze wil wel meer grote stukken maken, maar kan dat eigenlijk alleen maar in opdracht, omdat het anders wel heel lastig wordt stukken op te slaan. Tijdens haar studie in Groningen maakte ze vaker grote stukken. In 1989 studeerde ze af om vervolgens nog naderhalf jaar een studie te volgen in Hongarije. Terug in Nederland besloot ze zich in Rotterdam te vestigen. Ze had het idee dat hier kansen lagen voor haar kunst, maar ook goede mogelijkheden op een atelier en een baantje. Van Rheeden wil graag leven van haar kunst en die kunst levert ook een steeds groter deel op van haar inkomen, maar om een basisinkomen te hebben, geeft ze nog steeds les. In de eerste jaren van haar kunstloopbaan exposeerde ze bijzonder veel. Haar werk is abstract en in galeries waar klanten graag figuratief werk zien, had ze minder succes. Langzamerhand kwam ze erachter op welke plekken een expositie het meeste effect heeft. De Kralingse Galerie Maas is zo'n plek: "Dat is een topgalerie in Nederland op keramiekgebied. " Het de derde keer dat ze bij Galerie Maas exposeert. Galerie Maas (Kortekade 14-16) is woensdag tot en met zondag van 13.30 tot 17.30 uur geopend en na afspraak.(4124048) Terug