Als ik naar mijn werk kijk, denk ik dat het duidelijk gestoeld is op de moderne kunstgeschiedenis. Met name de moderne kunst van de 20ste eeuw heeft mij en daarmee mijn werk gevormd. Eigenlijk is het niet los te zien van elkaar. De kunst die ik mooi of waardevol vind, is de wereld waarbinnen ik mijn eigen idioom in mijn werk kan vinden. Een kunstenaar als Brancusi bewonder ik omdat hij met een eenvoud aan vorm en materiaal precies kan zeggen wat nodig is. Daar streef ik ook naar; om met de eenvoudigste middelen te kunnen treffen wat ik moet uitdrukken. Wat misschien meer bij mijn eigen generatie past, is het persoonlijke van mijn werk. Mijn werk is een beeldende reflectie van mijn innerlijk, en niet bewust een commentaar op mijn omgeving. Ik weet niet van wie de uitspraak is, maar het bleef wel hangen: 'Perfectie leidt maar hoogst zelden tot kunst, het is het duistere lijden van de kunstenaar dat een verlangen wekt en dat verlangen maakt kunst.' Ik denk dat een samengaan van techniek, vorm en emotie tot kunst kan leiden, en dat emotie altijd de drijvende kracht is die het noodzakelijk maakt. De porseleinen objecten worden gemaakt van een porselein uit Limoge, Frankrijk. Het werk wordt biscuit gestookt tot 1050 graden Celsius, vervolgens licht opgeschuurd en dan gestookt in een reducerende atmosfeer in de gasoven tot 1300-1320 graden Celsius. Het werk wordt gemaakt met de hand en opgeknepen tot een dunne wand. Al dan niet op een voorgevormde steunvorm, zet ik dunne linten porselein op in cirkels of andere patronen. Vervolgens plaats ik stuk voor stuk de tussenschotjes tussen de linten, waarmee ze beter op hun plek blijven. Dan kan ik de linten porselein verder opknijpen zodat de wand echt dun wordt. Waar nodig worden ook omhoog nog tussenschotjes geplaats. Zodra het werk af is kan het drogen, evt zelfs versneld, de porselein is zo dun dat het veel verdraagt. De tuinbankjes worden gemaakt van rood- of witbakkende vorstbestendige steengoed klei. Ik bouw een bank in zijn geheel op, vervolgens snijd ik het in stukken, en ik laat het geheel in elkaar drogen zodat het goed blijft passen. Na een biscuit brand glazuur ik zekere delen en na de glazuur brand van 1220 graden celsius zet ik het werk ter plekke in elkaar met een speciale steenlijm. Ik maak de bankjes in opdracht, waarbij het voor mij belangrijk is dat elk bankje een uniek beeld oplevert, maar ook de wensen van de opdrachtgever neem ik mee en natuurlijk moet het prettig zitten.